Weer terug in NL!

Stel je hebt op een dag: 2 nieuwe apensoorten gezien, een dodelijke slang op 20 cm afstand gefotografeerd, door een prachtige jungle gelopen, 30 leuke mensen leren kennen en je denkt: “Tja, leuk maar niet bijzonder”, dan is het tijd om naar huis te gaan. Duzzz…, na 2,5 maand Midden Amerika heb ik besloten dat het genoeg was.

Iedereen hartelijk dank voor het bijhouden van deze fantastische site! Alle leuke berichtjes in het gastenboek waren echt supertof!

To be continued…

Auke

15-12-2009

Tja. Twee eigenwijze kaaskoppen bij elkaar gaat dus niet 5 maanden goed. Het blijkt gewoon fantastisch te zijn om 100% zelf te bepalen wat je gaat doen en niet rekening te hoevenhouden met iemand anders. Een asociale gedachte? Misschien. Erg? Absoluut niet. Engelukkig dachten we daar beide hetzelfde over.

Hoewel we onszelf niet kunnen toevoegen aan de legendarische duo’s: bassie & Adriaan, Rambo & Rambo, Fokke & Sukke, Cow & Chicken of Samson en Gert, zijn Peter en ik goed en zonder gedonder uit elkaar gaan.  En das mooi.

“Alleen reizen” betekent natuurlijk niet “alleen zijn”. Om dit wat makkelijker te maken leek het mij een erg goed idee om iets meer Spaans te leren. Het grote nadeel van Spaanse les is alleen dat ik daar over het algemeen, zacht uitgedrukt, zwaar agressief van word. Diegene die mij ooit tijdens een Franse, Duitse of Spaanse les hebben meegemaakt weten wat ik bedoel. Maargoed, na een dikke dosis discipline im aars gedrukt te hebben, heb ik toch maar ingetekend voor 1 week spaanse les: 1 op 1 vier uur per dag met een mooie latina. En wat bleek? Een fantastische keuze. Van 8 tot 12 intensief Spaans lullen (1 op 1) is erg vermoeiend, maar ook erg leuk als je merkt dat je goed vooruit gaat. Bovendien sliep en at ik bij de school met de ontzettend leuke familie van de eigenaresse.

Elke middag was er een middagprogramma. Samen met 3 andere studenten (2*NL en 1*VS) en de docentes heb ik lokaal gekookt, salsa gedanst (blijft verschrikkelijk), een pottenbak stadje bezocht (komt allen koffie drinken in NL uit mijn vette nieuwe mokken) en een eilandrondvaart naar een eiland met vet veel apen!

Na de week les ben ik met Barry (een andere NLder van de talenschool) verder gereisd! richting Isla de Ometepe. Een eiland, dat volgens de bijbel (de Lonely Planet) op plekkie 7 staat van de 10 nieuwe wereldwondertjes. Nou, dat klopt! Dit eiland is de vruchtbaarheid zelf, omdat het bestaat uit twee oude (inactieve) vulkanen. M.a.w. 1 en al mooie jungle. Uiteraard moest 1 van deze vulkanen beklommen worden. Loodzwaar, maar wederom erg tof.

Onze volgende bestemming: Costa rica. Hoe te bereiken? Een 10 uur durende nachtboot naar San Carlos, een grensdorpje van Nicaragua. Dus met frisse moed een brakke nacht gehad, dankzij heerlijke golfjes en erg veel vliegjes. Dit alles tussen de bananen, veel locals en een handje vol touristen. Het leek aardig op een brakke zomerkampterugvaart. Alleen dan wat langer, met een iets hogere temperatuur en helaas zonder biertjes.

De (inmiddels 6de) grensovergang was een tripje op zich. I.p.v. uren wachten naast een norse neger in uniform met een iets te grote gun, konden we de grens via het water passeren. Heel mooi, ook omdat je normaal uitgezogen wordt door een touroperator voor een dergelijk ritje.

Costa rica kun je omschrijven in 3 woorden: Groen en duur. Weer iets wat lekker verkracht is door de Amerikanen. Wat een verschrikkelijk mensen zijn dat. Goed, vooral veel om je heen kijken en genieten, maar vooral niet te lang blijven dus. Om mn betoog niet al te lang te maken hou ik het even bij de twee vetste dingen die ik gedaan heb in Costa Rica: een canopy tour in La Fortuna en National Park Manuel Antonio.

Een canopy tour is een hele lange kabelbaan (11 achter elkaar) boven en door de jungle. Heel vet! In la fortuna krijg je op het eind ” Tarzan” als cadeautje. Een vrije val van een paar meter, waarna je als Tarzan door de jungle vliegt. Heel eng, vooral als zon local je wel eventjes vast houdt op het randje. Maarja, je moet wel he. Als je eenmaal dr eenmaal staat!

National Park Manuel Antonio is vooral heel erg mooi. Heel, heel veel dieren en fantastische stranden gezien, dankzij een Biologie student (de gids): een slang, heel veel kleurrijke insecten, een luiaard, verschillende soorten apen, Jesus Christ lizards en leguanen. Op het strand werd ons bezoek afgesloten met een bezoek van een wasbeer. Hoewel meneer de wasbeer meer interesse had in mijn tas (die beestjes zijn sterk) dan in mij was dit wel eventjes een hoogtepuntje!

Na Costa Rica was Panama aan de beurt. Barry is (net zoals de meeste lezers van dit verhaaltje) een vieze, veel te hard werkende arbeider. Hij ging dus weer terug naar NL om rondjes te draaien op zijn bureaustoel. Ik zat dus voor het eerst echt helemaal alleen in een chickenbus! Dit gaf me een heel goed gevoel.

De reis naar Panama (Bocas de Toro) was alles behalve relaxed. Het urenlange wachten bij de grens en op chickenbussen overal en nergens zorgde er voor dat ik moest overnachten in een shithole genaamd Almirante. Roberto (een local) adviseerde mij een chinees hotel in een buitenwijk te nemen: kost niks, heb je ook niks. ’s Avonds ben ik met hem meegeweest naar een discotheek: nul touristen en erg goed voor je Spaans. Heel tof! In de discotheek bleek dat al zijn vriendjes truckers waren. Ik werd dus met de vrachtwagen terug gebracht naar mijn hotel!

Inmiddels zit ik in Bocas del Toro dat je kunt omschrijven als klein party-party Amerika: verschrikkelijk. Wat doe ik er dan in godsnaam? Mn duikbrevet halen! Ben benieuwd of ik mijn angsten ga overwinnen….

Na het Bocas avontuur wil ik het Panama-kanaal gaan bekijken (en dus vrijwillig een museum in) om vervolgens naar Colombia te vertrekken.

Er komt nog zo veel moois aan!